“ผมไม่แต่งตัวแต่กลิ่นอายคนจริงเป็นอย่างยิ่ง”

บนเวทีทศวรรษหนึ่ง ที่กล้องหน้าเพียงสามปี

การกระทำสำคัญกว่าคำพูด

สิ่งที่อยู่ข้างในสำคัญกว่าที่เห็น

บทบาทที่ผมมักรับคือเพื่อนบ้านที่เรียบง่ายหรือนายหนุ่มที่ช้าไปหนึ่งจังหวะ

ดูเหมือนมีเหตุผลเพียงอย่างเดียว เพราะผมดูเป็นคนแบบนั้น

แต่พอผมแสดง ผมจะติดตามอารมณ์ till the end

ยิ้มอย่างจริงใจ ทลายอย่างจริงใจ รอคอยอย่างจริงใจ

เป้าหมายของผมคือการเป็นนักแสดงที่อยากให้ดูนานๆ

รอข่าวจากคุณนะครับ