ตั้งแต่สมัยเด็กฉันไม่ใช่เด็กที่ชอบเจาะลึกลงไปในสาขาหนึ่งให้มากจนเกินไป แต่ชอบทดลองและทำความเข้าใจในหลายๆ ด้านทีละน้อย เมื่อเลือกเส้นทางอาชีพก็ยังไม่ง่ายที่จะตัดสินใจว่าเส้นทางไหนเหมาะกับฉัน แต่สิ่งที่ชัดเจนคือฉันอยากเป็นคนที่สร้างผลกระทบเชิงบวกและช่วยเหลือผู้อื่น.

สมัยเรียนฉันหลงใหลในละครและภาพยนตร์มาก วันหนึ่งเพื่อดูละครที่อยากดูอย่างสะดวก ฉันจึงตั้งใจทำการบ้านและทำความสะอาดห้องก่อน แล้วฉันก็เห็นว่าคอนเทนต์เหล่านี้มีผลในทางบวกต่อชีวิตประจำวันของฉัน ระหว่างที่ไปเยี่ยมผู้ป่วยในโรงพยาบาลกับเพื่อนที่กำลังรักษา ฉันเห็นผู้ป่วยที่ป่วยหนักคนอื่นๆ คลายความเจ็บปวดและหัวเราะขณะดูละคร และมีคนหนึ่งบอกว่า “ฉันอยากมีชีวิตอยู่หนึ่งวันเพิ่มเติมเพราะอยากรู้ว่าเรื่องร่านี้จะเป็นอย่างไร” ในช่วงเวลานั้น ฉันรู้สึกว่าละครหรือภาพยนตร์มีมากกว่าความบันเทิงทั่วไป มันสามารถปลอบประโลมจิตใจและให้พลังในการดำเนินชีวิตกับผู้อื่นได้

หลังจากนั้น ฉันพบความดึงดูดในอาชีพการแสดงอย่างธรรมชาติ บทบาทของนักแสดงที่ได้ลองใช้ชีวิตและแสดงออกถึงความหลากหลายของชีวิตต่างๆ เหมาะกับแนวทางของฉันตั้งแต่เด็ก และเหนือสิ่งอื่นใดฉันมั่นใจว่านี่คือเส้นทางที่สามารถกระจายอิทธิพลเชิงบวกได้

ตั้งแต่นั้นมา ฉันพยายามผ่านการคัดเลือกต่างๆ เพื่อพัฒนาความสามารถในการแสดง แม้จะบาลานซ์กับการเรียนไม่ได้ทุกโอกาสที่มี แต่ก็มีประสบการณ์ในการถ่ายแบบโฆษณา ถ่ายแมกกาซีน มักมีบทบาทสมทบ และภาพยนตร์สั้นๆ เมื่อเร็วๆ นี้ฉันยิ่งมีความอยากในการแสดงมากขึ้น และช่วงเวลานี้ถือเป็นโอกาสล้ำค่ามาก

หากมีโอกาส ฉันอยากแสดงด้วยความจริงใจบนพื้นฐานของสิ่งที่ผ่านมาทั้งหมด และอยากเป็นนักแสดงที่ให้ความพึงพอใจและสร้างความกล้าหาญให้กับใครสักคน หากคุณเชื่อในความจริงใจและศักยภาพของฉัน ฉันจะตอบแทนความเชื่อมั่นนั้นด้วยความพยายามอย่างสุดความสามารถ