ฉันเป็นนักแสดงที่มองการแสดงเป็นกระบวนการพาภาพตัวละครผ่านสถานการณ์และอารมณ์ไปจนถึงจุดสิ้นสุด มากกว่าจะนำเสนอผลลัพธ์เท่านั้น ฉันถามอย่างสอดส่องถึงเหตุผลว่าทำไมตัวละครถึงตัดสินใจเช่นนั้นในฉาก และอารมณ์ใคร่ครวญก่อนคำพูดอยู่ที่อะไร

ผ่านการทำงานในสถานที่ถ่ายทำต่างๆ ฉันได้สัมผัสงานที่ต้องการการตอบสนองทันทีควบคู่ไปกับการปรับระดับอารมณ์อย่างละเอียด และฉันมุ่งมั่นที่จะสร้างภาพจำลองของตัวละครที่มีชีวิตอยู่จริงในความรู้สึกและความสัมพันธ์ ไม่ใช่การแสดงที่เกินจริง

ฉันมีความถนัดในการจับความเงียบที่ค้างอยู่ระหว่างคำพูดกับการกระทำ และช่วงเวลาที่อารมณ์เล็ดลอดออกมาเมื่อพยายามซ่อนมัน ตั้งแต่ขั้นตอนการอ่านบท ฉันสื่อสารอย่างแข็งขันกับผู้กำกับและนักแสดงร่วมเพื่อเพิ่มความหนาแน่นของฉาก

ในแต่ละโปรเจ็กต์ ฉันตั้งใจไม่ให้ยึดติดกับวิธีการที่คุ้นเคย แต่พยายามทิ้งใบหน้าที่มีความเด็ดขาดที่ต่างไปจากเดิม ฉันอยากได้รับความไว้วางใจบนกองถ่ายและเติบโตเป็นนักแสดงที่ยิ่งทำงานร่วมกันมาก กลับยิ่งน่าสนใจมากขึ้น